جستجوی در اين وبلاگ

۱۳۸۹ آبان ۲۲, شنبه

دعاي عرفه





1. -----امام حسين عليه السلام در عرفات -------
2. ...از چشمان مباركش آب مى‏ريخت مانند دو مشك
3. و بصداى بلند گفت:
4. يا اَسْمَعَ السَّامِعينَ،
5. اى شنواترين شنوندگان
6. يا اَبْصَرَ النَّاظِرينَ،
7. اى‏ بيناترين بينايان
8. وَ يا اَسْرَعَ الْحاسِبينَ،
9. و اى سريعترين حساب‏رسان
10. وَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ،
11. و اى مهربانترين مهربانان
12. صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ،
13. درود فرست بر محمد و آل محمد
14. السَّادَةِ الْمَيامينِ،
15. آن آقايان فرخنده
16. وَاَسْئَلُكَ اَللَّهُمَّ حاجَتِىَ
17. و از تو اى خدا درخواست كنم حاجتم را
18. الَّتى‏ اِنْ‏اَعْطَيْتَنيها
19. كه اگر آنرا به من‏ عطا كنى
20. لَمْ يَضُرَّنى‏ ما مَنَعْتَنى‏
21. ديگر هرچه را از من دريغ كنى زيانم نزند
22. وَاِنْ مَنَعْتَنيها
23. و اگر آنرا از من دريغ دارى
24. لَمْ يَنْفَعْنى‏ ما اَعْطَيْتَنى‏،
25. ديگر سودم ندهد هرچه‏ به من عطا كنى
26. اَسْئَلُكَ فَكاكَ رَقَبَتى‏ مِنَ النَّارِ،
27. از تو خواهم مرا از آتش دوزخ آزاد گردانى
28. لااِلهَ اِلاَّ اَنْتَ،
29. معبودى جز تو نيست
30. وَحْدَكَ لاشَريكَ‏ لَكَ،
31. يگانه‏اى كه‏ شريك ندارى
32. لَكَ الْمُلْكُ،
33. از تو است فرمانروايى
34. وَلَكَ الْحَمْدُ،
35. و از تو است ستايش
36. وَاَنْتَ عَلى‏ كُلِّشَىْ‏ءٍ قَديرٌ،
37. و تويى كه بر هرچيز توانايى
38. يا رَبِ‏ُّ يا رَبِ‏ُّ.
39. اى پروردگار اى پروردگار
40. پس‏مكرّرمى‏گفت‏يارَبِ‏ُّ
41. وكسانى‏كه‏دورآن‏حضرت‏بودند
42. تمام‏گوش‏داده بودند به دعاء آن حضرت
43. واكتفا كرده بودند به‏آمين‏گفتن‏
44. پس‏صداهايشان‏بلندشدبه‏گريستن با آن حضرت
45. تا غروب‏كرد آفتاب
46. وباركردند و روانه جانب مشعر الحرام شدند
47. ........التماس دعا



۱۳۸۹ مهر ۲۹, پنجشنبه

روزنامه ی خودت

1- آیا من و شما روزنامه خودومون رو هر روز میخونیم ؟؟
2- منظورت چیه ؟
1- منظورم این که
    اگر هر روز یه روزنامه مخصوص من،
    بدون هیچ مطلب دیگه، هیچی دیگه، -
    یعنی فقط فکرها، حرفها، نگاهها، کارها،
   هر جای رفتم، هر کاری کردم، وووو
   چاپ می شد و من آنرا میخوندم
   چند تا نکته و اشکال و خوبی و بدی توش میدیدم ؟؟
2- راست می گی ها !!! کار خطرناکیه !؟
من که دلم نمخواد این روزنومه دست کسی بیفته !؟
1- پس ... سرک توی روزنامه های آدمهای دیگه نکش !!
فهمیدی که منظورم چیه !!
ولی هر چه میتونی روزنامه خودت رو بخوان --
مخصوصا صفحه سیاسی، اجتماعی، عقیدتی، تفریحی، حوادث، ...

ارزش من و تو


میگن آدم از هر چیزی باید درس بگیره --
مثلا چه جوری ارزش یه زمین یا خونه قدیمی و خراب توی یه کوچه بالا میره --
شاید باقی خونه ها را عالی ساخته اند و بنابراین قیمت خونه ما بالا رفته --
شاید تو منطقه کارهایی شده که باز قیمت مال ما بالا رفتهیا --
یا .... یا ....
بنابراین درس اینه که:
حتما توی دنیا آدم های خوبی بوده اند - هستند - یا خواهند بود که:
خداوند این همه لطف با باقی - منجمله من - کرده و می کند و
و انشاءالله خواهد کرد.
--- چطور بود ؟؟ جا افتاد ؟؟؟ گرفتیش ؟؟؟ ---
یا علی ! مددی

فقط یک نفر


راستی
1- خبر داری
که خدا به هر نفر یه نفر را سپرده تا آدمش بکنه ؟
2- کیو به کی سپرده ؟
1- معلومه ! خودته به خودت
اگر اونرو نتونستی آدمش بکنی
معلومه باقی ها رو هم نمیتونی آدم بکنی

میلیارد ها کهکشان


اولی: میدونی چرا میلیاردها کهکشان وجود داره ؟
دومی: چرا ؟
اولی: آخه شاید- شاید - خداوند یه موقع به هر کسی
یه کهکشان بده و بکه هر کاری میخواهی بکن.
هر چه موجود میخواهی درست بکن.
هر نوع زندگی برای هر نوع موجود و به هر تعداد!
تا ببینم دنیایی که شما ایده ال آنرا توی ذهن دارید
چه جوری نتیجه اش برای خود شما خواهد بود !
راستی هر چقدر زمان هم بخواهید دارید.
دومی: مطلب را گرفتم.

۱۳۸۹ مهر ۲۴, شنبه

گرفتار

ای دوست ای دوست
من به حال بدم ای دوست گرفتار شدم 1 چشمه زار ره تو دیدم و هوشیار شدم
عشق من چون به رهت نی نیآمد ز من 2 من به اذنت ز ازل راهی این دار شدم
جان من با نظرت جان ز ازل او بگرفت 3 این چنین شد که من عاشق آن یار شدم

در سرا پرده دل عاشق مستانه بین 4 که چه شد او بنواخت و چرا یار شدم
از سراسر رخ مستی همه را جمع کنید 5 تا بگویم به نگاه دوست به این دار شدم
می بداد و به ازل مست خودش بنمودم 6 شاد ز آن لطف و کرم ساغر دربار شدم

می خوشا تو ز لبش نوی ز آن جان به جان 7 عاقبت از کرمش من پی این کار شدم
کار من به بودش چون به اخلاص روم 8 من اگر توبه کنم چون به شبی زار شدم
آتشی را که دلم زمزمه آن نداشت 9 خود بدادی به دلم آتش و هم نار شدم

تا نبینم ز کسی حرف و چرا در راهت 10 خود بدیدی که همی سنگ و همی خوار شدم
تا نوازی به صواب تار به تکوین جهان 11 خوش ز آنم که ترا سیمک آن تار شدم

نی توانم بدم یا که بگویم یک حرف 12 مست خود کردی که من عالم اسرار شدم
نی که ذوالحمد توانست چشد آن می به نمی 13 جام می داد به دستم که جام دار شدم



می



می که بر لب می زنم از جام اوست

جام می قرآن و می در نام اوست

می که رمز مصطفی تا مهدی است

من بنوشم زآنکه می خود دام/ خدام اوست

عین ذات




حیات

سر چشمه ی دو عالم ..... در علم و هم حیات است
به حریم پاک قدسی ..... نه فنا نه از ممات است
همه ذات و ... عین ذاتست .... همه حی و هم حیاتست
نه فقط که چشم سر بد ... همه ما سوا چه مات است


باب رضا


آمده ام به درگه ات کاری کنم که شایدم
بسوزم ار تو خواهیم کار دگر نشایدم
ذکر و ثنا عطا بکن تا که منم دعا کنم
ور نه زبان من چه بد تا که تو را صدا کنم

آمده ام مگو به من تا به کنون کجا بدم
خود ز دلم شناسیم درد فراق تو بدم

به هر دری بدیدیم زدم به روز و شب خدا
ز غفلتم مرا ببخش نیامدم به معبدم
باب رضا به جنت ار بگشودی از کرم خدا
دست مرا رسانیش به آن حریم ز این حرم
ملتمسین هر دعا گفته مرا به حال زار
من چه کنم چو زار زار، حال مرا بدانیم

حرف و زبان دل اگر هر دو شود چو فعل من
صادق هر دو عالمم راه رضا اگر روم
زمزمه ی دلم شنو من که روانه ی تو ام
کشته ای ام تو خود مرا زنده بدار به پیری ام

قید و حیا کشد مرا خسته ز این ریا منم
اذنی اگر دهی مرا آنی روانه می شوم

موسی الرضا علی جان


خورشید هر دو عالم، موسی الرضا علی جان
گم گشته ام بظلمم، نورت هدی، علی جان
چل رفته از سیه عمر، عمری دوباره خواهم
قربت اگر کشانی، عمریست مرا علی جان

پیوسته من بخوابم، نوری به دل ندارم
کن مرحمت تو یک شب، دارم بپا علی جان
صد باره تا به امروز، دستم بسوی تو شد
کی می شود کشاند دستت مرا علی جان

سالی برفته بر من با عشق رخصت از تو
خواهم دهی بپایان اذنی مرا علی جان
فرزند پاک زهرا فرزند مصطفایی
ضامن شدی به آهو رانی که را علی جان

عمری بخواب غفلت رفت از کفم سحر ها
یک شب شفیع من شو دارم بپا علی جان
از درگه ات مرانم ذوالحمد این دیارم
زارم، کنون نمایم حاجت روا علی جان