زيارت اربعين / ترجمه

سلام بر ولى خدا و دوست او

سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او

سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش

سلام بر حسین مظلوم و شهید

سلام بر آن بزرگوارى كه

به گرفتاری‌ها اسیر بود

و كشته اشكِ روان گردید

خدایا من به راستى گواهى دهم

كه آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو

و فرزند ولىّ تو بود

و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود

كه كامیاب شد

به بزرگداشت تو،

گرامیش كردى

به وسیله شهادت

و مخصوصش داشتى به سعادت

و برگزیدى او را به پاكزادى

و قرارش دادى یكى از آقایان (بزرگ)

و از رهروان پیشرو

و یكى از كسانى كه از حق دفاع كردند

عَلى خَلْقِكَ مِنَ الاَوْصِیاَّءِ

و میراث‌هاى پیمبران را به او دادى

و از اوصیائى كه

حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى

او نیز در دعوت مردم

جاى عذر و بهانه‌اى (براى كسى) نگذارد

و بی‌دریغ خیرخواهى كرد

و جان خود را در راه تو داد

تا برهاند بندگانت را

از (گرداب) جهالت و نادانى

و سرگردانى (در وادى) گمراهى

و چنان شد كه همدست شدند بر علیه آن حضرت

كسانى كه دنیا فریبشان داد.

و فروختند بهره (كامل و سعادت خود را)

به بهاى پست ناچیزى

و بداد آخرتش را

در مقابل بهائى اندك و بى مقدار

و بزرگى كردند و خود را

در چاه هوا و هوس سرنگون كردند،

و تو و پیامبرت را به خشم آوردند

و پیروى كردند از میان بندگانت آنانى را كه

اهل دو دستگى و نفاق بودند

و كسانى را كه بارهاى سنگین گناه به دوش مى‌كشیدند

و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند

آن حضرت (كه چنان دید) با شكیبائى و پاداش جوئى

با آنها جهاد كرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت

و حریم مقدسش شكسته شد

خدایا آنان را لعنت كن به لعنتى وبال دار

و عذابشان كن به عذابى دردناك

سلام بر تو اى فرزند رسول خدا،

سلام بر تو اى فرزند آقاى اوصیاء

گواهى دهم كه به راستى تو

امانتدار خدا و فرزند امانت‌‌دار اویى

سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا رفتى

و گمگشته و ستمدیده و شهید درگذشتى

و نیز گواهى دهم كه خدا به راستى وفا كند

بدان وعده‌اى كه به تو داده،

و به هلاكت رساند هر كه را

كه دست از یاریت برداشت

و عذاب كند كسى كه تو را كشت

و گواهی دهم كه تو

به خوبى وفا كردى به عهد خدا،

و جهاد كردى در راه او تا مرگت فرا رسید

خدا لعنت كند كسى كه تو را كشت

و خدا لعنت كند كسى كه به تو ستم كرد

و خدا لعنت كند مردمى كه

شنیدند جریان كشتن و ستم تو را

و بدان راضى بودند،

خدایا من تو را گواه مى‌گیرم كه

من دوست دارم هر كه او را دوست دارد

و دشمنم با هر كه او را دشمن دارد

پدرم و مادرم به فدایت اى فرزند رسول خدا.

گواهى دهم كه

تو به راستى نورى بودى

در پشت پدرانى بلند مرتبه

و رحم‌هایى پاكیزه

كه آلوده‌ات نكرد

اوضاع زمان جاهلیت به آلودگی‌هایش

و در برت نكرد از لباس‌هاى چركینش

و گواهى دهم كه

به راستى تو از پایه‌هاى دین

و ستون‌هاى محكم مسلمانان

و پناهگاه مردمان با ایمان هستی

و گواهى دهم كه تو به راستى پیشواى

نیكوكار با تقوا

و پسندیده و پاكیزه

و راهنماى راه یافته‌اى

و گواهى دهم كه همانا

امامان از فرزندانت

روح و حقیقت تقوا

و نشانه‌هاى هدایت

و رشته‌هاى محكم (حق و فضیلت)

و حجت‌هایى بر مردم دنیا هستند

و گواهى دهم كه من به شما ایمان دارم

و به بازگشتتان یقین دارم

با قوانین دینم و عواقب كردارم

و دلم تسلیم دل شما است

و كارم پیرو كار شما است

و یاریم برایتان آماده است

تا آن كه خدا در ظهورتان اجازه دهد

پس با شمایم نه با دشمنان شما،

درودهاى خدا بر شما

و بر روان‌هاى شما و پیكرهایتان

و حاضرتان و غائبتان

و آشكارتان و نهانتان.

آمین اى پروردگار جهانیان.

بياد اربعين

اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَ حَبیبِهِ؛

اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَ نَجیبِهِ؛

اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ،

اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ،

اَلسَّلامُ على

اَسیرِ الْكُرُباتِ

وَ قَتیلِ الْعَبَراتِ،

اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ

اَنَّهُ وَلِیُّكَ وَابْنُ وَلِیِّكَ

وَ صَفِیُّكَ وَابْنُ صَفِیِّكَ

الْفاَّئِزُ بِكَرامَتِكَ

اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ

وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ

وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ الْوِلادَةِ

وَ جَعَلْتَهُ

سَیِّداً مِنَ السّادَةِ

وَ قآئِداً مِنَ الْقادَةِ

وَ ذآئِداً مِنْ الْذادَةِ

وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الاَنْبِیاَّءِ

وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً

فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ

وَ مَنَحَ النُّصْحَ

وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فیكَ

لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ

مِنَ الْجَهالَةِ

وَ حَیْرَةِ الضَّلالَةِ

وَ قَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ

مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا

وَ باعَ حَظَّهُ

بِالاَرْذَلِ الاَدْنى؛

وَ شَرى آخِرَتَهُ

بِالثَّمَنِ الاَوْكَسِ

وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدّى فى هَواهُ

وَاَسْخَطَكَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّكَ

وَ اَطاعَ مِنْ عِبادِكَ

اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ

وَ حَمَلَةَ الاَوْزارِ

الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ

فَجاهَدَهُمْ فیكَ

صابِراً مُحْتَسِباً

حَتّى سُفِكَ فى طاعَتِكَ دَمُهُ

وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ

اَللّهُمَّ

فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً

وَ عَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ سَیِّدِ الاَوْصِیاَّءِ

اَشْهَدُ اَنَّكَ

اَمینُ اللهِ وَابْنُ اَمینِهِ

عِشْتَ سَعیداً

وَ مَضَیْتَ حَمیداً

وَ مُتَّ فَقیداً

مَظْلُوماً شَهیداً

وَ اَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ

مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ

وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ

وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ

وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ

وَفَیْتَ بِعَهْدِاللهِ

وَ جاهَدْتَ فى سَبیلِهِ

حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ

فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ،

وَ لَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ

وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً

سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِیَتْ بِهِ

اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُكَ

اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ

وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ

بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى

یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ.

اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً

فىِ الاَصْلابِ الشّامِخَةِ

وَالاَرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ،

لَمْ تُنَجِّسْكَ

الْجاهِلِیَّةُ بِاَنْجاسِها

وَ لَمْ تُلْبِسْكَ

الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِیابِها،

وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ

مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ

وَ اَرْكانِ الْمُسْلِمینَ

وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنینَ،

وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ الاِمامُ

الْبَرُّ التَّقِىُّ

الرَّضِىُّ الزَّكِىُّ

الْهادِى الْمَهْدِىُّ،

وَ اَشْهَدُ اَنَّ

الاَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ

كَلِمَةُ التَّقْوى

وَ اَعْلامُ الْهُدى

وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى

وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْیا

وَ اَشْهَدُ اَنّى

بِكُمْ مُؤْمِنٌ

وَ بِاِیابِكُمْ مُوقِنٌ

بِشَرایِعِ دینى

وَ خَواتیمِ عَمَلى

وَ قَلْبى لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ،

وَ اَمْرى لاَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ

وَ نُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ

حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ،

فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لامَعَ عَدُوِّكُمْ

صَلَواتُ اللهِ عَلَیْكُمْ

وَ على اَرْواحِكُمْ وَ اَجْسادِكُمْ

وَ شاهِدِكُمْ وَ غاَّئِبِكُمْ

وَ ظاهِرِكُمْ وَ باطِنِكُمْ.

آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

ارفاق و اعتراض

1- آيا ارفاق لازمه؟ مهمه ؟ نباشه بهتر نيست ؟
2- و اما ارفاق:
    ا- معمولا بهتره باشه،
    ب- حد و مرز خودشو داره ارفاق،
    پ- اگر يكي ارفاق كرد ... در حقيقت به خودش ارفاق كرده،
    ت- نمره بايد بر اساس عدل باشه ،
    ث- اما ارفاق ميتونه بر اساس چيزهاي ديگر باشه ،
    ج- اعتراض به نمره جايز است ، حق همه است ... ولي
    چ- اعتراض به ارفاق.... نباشه خيلي بهتره ... 
1- اگر به ارفاق اعتراض شد .. چي ميشه ؟
2- بهتره نشه  ...  اگر شد ... و نمره بررسي شد  ..
    نمره دقيقا بايد داده شود ... حق طرفه .. 
    اما ... اما ... ارفاق ميتونه برداشته بشه ..   مگه نه !؟

ساختمان داده / كا /

1	1	12.6
2	2	12.1
3	3	10.7
4	4	13.6
5	5	9.1
6	6	14.0
7	7	14.4
8	8	10.0
9	9	13.6
10	11	11.0
11	12	16.4
12	15	19.5
13	18	16.6
14	19	17.9
15	21	13.1
16	22	10.2
17	23	12.9
18	24	14.3
19	26	12.9
20	27	18.0
21	28	17.5
22	33	9.7
23	35	18.3
24	98	14.1
25	99	14.1
26	204	15.7
27	209	13.9